Griekse mythologie: Cerberus is de beroemde driekoppige hond die de onderwereld bewaakt.

Germaanse mythologie: Hier vergezelt de hond Wodan en Holda tijdens hun Wilde Jachttochten.

Noordse mythologie: Garmr is de hond van Hel en bewaakt de poort van Niflheim.

Azteekse mythologie: Xoloitzquintle, de hond van Xolotl, begeleidt de doden naar de onderwereld.

De Lutte: Hier staat een bronzen beeld van de helhond, gemaakt door Pieter de Monchy. De hellehond is het symbool van De Lutte en speelt een rol in lokale legendes en tradities.

Boxmeer: Een naaister zou zijn gestorven na een ontmoeting met een helhond.

• De Legende van de Naaister uit Boxmeer

  In het pittoreske dorp Boxmeer doet een mysterieuze en huiveringwekkende legende de ronde. Het verhaal vertelt over een naaister die, nietsvermoedend, een kamer huurde in een oud huis. Dit huis droeg een duister verleden met zich mee, want de vorige bewoner had zichzelf daar op tragische wijze van het leven beroofd.

  Het Onverklaarbare Geluid

  Al snel nadat de naaister zich in de kamer had gevestigd, begon ze een vreemd en onverklaarbaar geluid te horen. Het klonk alsof er met erwten of knikkers over de houten vloer werd gerold. Dit geluid, dat vaak ’s avonds laat te horen was, kroop onder haar huid en liet haar geen rust. Ondanks haar angst, probeerde ze de oorsprong ervan te negeren en ging ze door met haar dagelijkse bezigheden.

  De Verschijning van de Zwarte Hond

  Op een kille avond, toen de wind huilde en de maan zich achter donkere wolken verschool, gebeurde er iets buitengewoons. Terwijl de naaister in haar kamer zat, verscheen er plotseling een grote, zwarte hond. Het dier leek door de muur te komen, alsof de fysieke grenzen van de kamer geen belemmering voor hem vormden.

  De hond, met vuurrode ogen en een vacht zo donker als de nacht, staarde diep in de ogen van de naaister. Ze werd overspoeld door een gevoel van angst en onheil. Haar adem stokte en ze voelde een koude rilling langs haar rug lopen.

  Een Tragisch Einde

  De volgende ochtend werd de naaister dood aangetroffen in haar bed. Haar gezicht was verstijfd in een uitdrukking van pure angst. Er waren geen tekenen van geweld, maar de dorpelingen fluisterden dat de geest van de vorige bewoner of de verschijning van de zwarte hond de oorzaak van haar dood moest zijn geweest.

  Sindsdien wordt het verhaal van de naaister in Boxmeer doorverteld, als een waarschuwing voor diegenen die zich in het huis wagen. Sommige dorpelingen beweren nog steeds het rollen van knikkers te horen wanneer ze langs het huis lopen, en af en toe wordt de zwarte hond gespot in de schaduwen van de nacht.

  Dit verhaal blijft een van de meest intrigerende en angstaanjagende legendes uit de regio, en herinnert ons eraan hoe dicht de wereld van het onverklaarbare bij ons kan zijn.

Dinther: Een zwarte hond zou ongeluk brengen.

Groningen: De stommelstaart, een helhond met gloeiende ogen, heeft vaste routes en verblijfplaatsen.

• De Groningse Stommelstaart

  De Groningse stommelstaart is een fascinerend wezen dat al eeuwenlang deel uitmaakt van de folklore van de provincie Groningen. Dit mysterieuze schepsel staat bekend om zijn unieke verschijning en bijzondere gedragspatronen.

  Kenmerken van de Stommelstaart

  De stommelstaart is gemakkelijk te herkennen aan enkele opvallende kenmerken:

  • Kop: Hij houdt zijn kop altijd stijf vooruit, wat hem een vastberaden en onverschrokken uitstraling geeft.

  • Haar: Zijn zwart krullend haar maakt hem nog herkenbaarder en draagt bij aan zijn mystieke imago.

  • Staart: De ruige staart van de stommelstaart steekt recht achteruit, alsof hij altijd klaar is om in actie te komen.

  • Ogen: Zijn gloeiende, vlammende ogen zijn zo groot als theeschoteltjes en geven hem een bijna bovennatuurlijke uitstraling.

  Gedrag en Verblijfplaatsen

  De stommelstaart volgt vaste paden en heeft specifieke verblijfplaatsen. Deze patronen maken het mogelijk voor nieuwsgierige avonturiers om hem te lokaliseren, hoewel hij vaak schuw is en zich snel verplaatst als hij zich bedreigd voelt.

  Verschillende Namen

  In de volksmond staat de stommelstaart bekend onder verschillende namen, waaronder Börries, Borries en Barries. Deze namen zijn afgeleid van de heilige Liborius van Le Mans, wat suggereert dat het wezen mogelijk een diepere, historische of religieuze betekenis heeft.

  Conclusie

  De Groningse stommelstaart blijft een intrigerend onderwerp voor folkloreliefhebbers en avonturiers. Zijn unieke uiterlijk en mysterieuze gedrag zorgen ervoor dat hij een blijvende indruk achterlaat op iedereen die het geluk heeft om hem te zien. Of hij nu echt bestaat of slechts een product is van de verbeelding, de stommelstaart blijft een geliefd onderdeel van de Groningse cultuur.

Engeland: Bekende varianten zijn de hellhound en de black dog, vaak gespot bij oude routes en kruispunten. Bekende namen zijn Black Shuck en Barghest.

Mexico en Midden-Amerika: Hier kent men de Nagual, Huay chivo, en Cadejo.

Argentinië: De Lobisón is de Argentijnse versie van de hellehond.

Literatuur: De hellehond speelt een rol in Sir Arthur Conan Doyle’s “De hond van de Baskervilles” en in Bram Stoker’s “Dracula”.

Popcultuur: In Roald Dahl’s “De heksen” worden helhonden genoemd, en in spelletjes zoals Magic: The Gathering wordt de hellehond als Hollowborn Barghest genoemd.