Belial, ook wel bekend als Beliar, is een demon die voorkomt in verschillende religieuze tradities, waaronder het jodendom, christendom en satanisme. De naam heeft zijn wortels in het Hebreeuws, waar het woord “bĕli-yaal” oorspronkelijk “waardeloos” betekende, hoewel deze vertaling als incorrect wordt beschouwd. Belial wordt vaak geassocieerd met wetteloosheid en wordt gezien als een heerser van de aarde, wat letterlijk betekent “zonder meester”.

Belial in de Hebreeuwse Bijbel

In de Masoretische tekst van de Hebreeuwse Bijbel komt de term Belial 27 keer voor. Het werd gebruikt om slechte ideeën, woorden en raad aan te duiden (zoals in Deuteronomium 15:9 en Psalm 101:3) maar vooral om lage, waardeloze mannen te beschrijven. Deze “zonen van Belial” verwezen naar immorele of afgodendienaars, zoals de mannen van Gibea (Rechters 19:22; 20:13) en de zonen van de hogepriester Eli (1 Samuel 2:12). In de Septuagint, de Griekse vertaling van de Bijbel, worden deze vermeldingen vaak bijvoeglijk weergegeven.

Dode Zee-rollen

Belial wordt ook genoemd in de Dode Zee-rollen, specifiek in de Oorlogsrol, waar hij de leider is van de ‘zonen van de duisternis’. Deze groep staat tegenover de ‘zonen van het licht’ in een kosmische strijd. In deze teksten wordt Belial gezien als een leider die samenspande met de Egyptenaren en de krachten van het kwaad vertegenwoordigde.

Belial in het Christendom

In het Nieuwe Testament wordt Belial slechts één keer genoemd, in 2 Korintiërs 6:15, waar hij wordt vergeleken met Christus. Vroeg-christelijke teksten identificeren Belial vaak als een engel van lust en verwarring, en soms zelfs als de vader van Satan. In niet-canonieke teksten, zoals de apocriefe “Opstanding van Jezus”, wordt Belial genoemd als een van de 666 gevallen engelen.

Literatuur en Symboliek

In de literatuur, zoals in “Het paradijs verloren” van John Milton, wordt Belial zowel als kwaadaardig als verleidelijk beschreven. Hij is een figuur die het kwaad omarmt en zich mooi kan voordoen, hoewel hij in werkelijkheid vals en hol is.

Belial in het Satanisme

Binnen het satanisme heeft Belial een belangrijke rol als een van de vier kroonprinsen van de hel. Hij vertegenwoordigt de Zuidelijke kroonprins en belichaamt ware zelfstandigheid en het element aarde. Belial speelt een rol in rituelen en symboliseert de onafhankelijkheid van de mens.

Belial blijft een fascinerende en complexe figuur die door verschillende tradities en teksten heen een rol speelt, variërend van een symbool van kwaad en wetteloosheid tot een vertegenwoordiger van onafhankelijkheid en aardse krachten.